Gabriel

Tablica pamiątkowa przy Krzyżu Papieskim w Donaupark w Wiedniu

Wkrótce przy Krzyżu Papieskim w Wiedniu (Papstkreuz im Donaupark) zostanie umieszczona tablica pamiątkowa wykonana w brązie, przypominająca  wydarzenia sprzed 40 lat: 11 września 1983 roku w tym miejscu odbyła się uroczysta msza święta z udziałem papieża Jana Pawła II i licznych wiernych. Symbolicznie upamiętnia ona ślady po papieżu, który w międzyczasie został ogłoszony świętym. Zlecenie na zaprojektowanie tej tablicy pamiątkowej zostało powierzone przez stowarzyszenie “Papstkreuz im Donaupark” Pracowni Artystycznej Huber w Grazu. Uroczyste poświęcenie tablicy planowane jest podczas jubileuszowej mszy świętej 11 września 2023 roku. Stowarzyszenie “Papstkreuz im Donapark” prosi o wsparcie finansowe w pokryciu niezbędnych kosztów. Szczegółowe informacje dotyczące wpłat oraz inne informacje organizacyjne znajdują się na stronie internetowej stowarzyszenia pod adresem papstkreuz.at. Źródło: papstkreuz.at

Tablica pamiątkowa przy Krzyżu Papieskim w Donaupark w Wiedniu Read More »

“W obronie obrońcy”- Konferencja w obronie dziedzictwa św. Jana Pawła II

Wtorek, 29 listopada, godz. 16.30, CKM Kuźnia, ul. Stawki 4B, Warszawa lub ONLINE   Jeszcze kilkanaście lat temu, w chwili śmierci Jana Pawła II, doświadczaliśmy wielkiej, ogólnonarodowej wspólnoty i mówiliśmy nawet o „pokoleniu”, które miało być wierne nauczaniu papieża i nieść pamięć o jego dziedzictwie. Rzeczywistość jednak szybko zweryfikowała trwałość tych deklaracji. Dziś, wraz z nasilaniem się takich zjawisk jak laicyzacja Polaków i coraz częstsze przypadki apostazji, musimy zmierzyć się z niezwykle agresywnymi atakami na Papieża Rodziny. Cel tej agresji wydaje się jasny: poprzez zniszczenie autorytetu świętego Polaka próbuje się również zdyskredytować jego nauczanie o małżeństwie, rodzinie czy świętości życia i uderzyć w cały Kościół. Walka z tymi najważniejszymi wartościami to w rzeczywistości walka „cywilizacji śmierci” z „cywilizacją życia” i próba zaprowadzenia nowego porządku, w którym te fundamenty życia społecznego odejdą w niepamięć. W odpowiedzi na te ataki Centrum Życia i Rodziny przygotowało konferencję, w czasie której chcemy pokazać perfidię ataków na naszego papieża, a także przypomnieć dziedzictwo pro-life i pro-family i pokazać, jak wielką rolę odgrywa ono nie tylko dla Polaków, ale dla całego świata. Chcemy także wskazać, jak przebiegają działania nakierowane na zniszczenie wizerunku św. Jana Pawła II i w jaki sposób jego nauczanie jest usuwane także wewnątrz Kościoła. Wstęp na konferencję jest wolny, można ją także będzie oglądać online. Jeśli chcieliby Państwo otrzymać link do relacji na żywo w dniu konferencji, prosimy o pozostawienie swojego adresu e-mail.   Szczególowe informacje na stronie: https://bronmyjp2.pl/   Źródło: https://bronmyjp2.pl/    

“W obronie obrońcy”- Konferencja w obronie dziedzictwa św. Jana Pawła II Read More »

Modlitwa do św. Michała Archanioła

Św. Papież Jan Paweł II zachęcał wszystkich katolików do modlitwy do św. księcia aniołów: „Niech modlitwa umocni nas do walki duchowej, o której mówi List do Efezjan: „Zaczerpnij siły od Pana i Jego potęgi” (Ef 6,10). Księga Apokalipsy odnosi się do tej samej bitwy, przywołując na naszych oczach obraz św. Michała Archanioła (Ap 12:7). Papież Leon XIII z pewnością bardzo żywo pamiętał tę scenę, kiedy pod koniec ubiegłego wieku wprowadził w całym Kościele specjalną modlitwę do św. Michała. Chociaż tej modlitwy nie odmawia się już pod koniec Mszy św., proszę wszystkich, aby o niej nie zapominali i odmawiali ją, aby uzyskać pomoc w walce z siłami ciemności i duchem tego świata”. Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen. „Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. ‚Imperet illi Deus‘, supplices deprecamur: tuque, Princeps militiae coelestis, Satanam aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo, divina virtute, in  infernum detrude. Amen.“

Modlitwa do św. Michała Archanioła Read More »

Orędzie Urbi et Orbi na Boże Narodzenie w 2003 r.

1. Descendit de caelis Salvator mundi! Gaudeamus! Zstąpił z nieba Zbawiciel świata. Radujmy się! To pełne głębokiej radości orędzie rozległo się w noc betlejemską. Dzisiaj z tą samą radością Kościół głosi je na nowo: narodził się nam Zbawiciel! Wraz z przemożnym pragnieniem bliskości i pokoju ogarnia duszę fala czułości i nadziei. Na progu szopki kontemplujemy Tego, który z miłości do człowieka ogołocił się z chwały Bożej i stał się ubogi. Stojąca obok szopki świąteczna choinka, mieniąca się światłem lampek, przypomina nam, że wraz z narodzeniem Jezusa na nowo zakwita drzewo życia na pustyni ludzkości. Szopka i choinka: cenne symbole, które przekazują czasom prawdziwy sens świąt Bożego Narodzenia.   2. Rozbrzmiewa z niebios orędzie aniołów: «Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan» (Łk 2, 10-11). Jakież zdumienie! Rodząc się w Betlejem, wiekuisty Syn Boży wszedł w dzieje każdego człowieka, który żyje na ziemi. Jest już obecny w świecie jako jedyny Zbawiciel ludzkości. Dlatego modlimy się: Salvator mundi, salva nos!   3. Zbaw nas od wszelkiego zła rozdzierającego ludzkość u początków trzeciego tysiąclecia. Zbaw nas od wojen i zbrojnych konfliktów, które dewastują całe regiony świata; od plagi terroryzmu i tylu innych form przemocy, których ofiarami padają osoby słabe i bezbronne. Zbaw nas od zniechęcenia na drogach wiodących do pokoju, który jest trudny do osiągnięcia, ale możliwy, a wręcz jest obowiązkiem; na drogach, na które trzeba wchodzić bezzwłocznie zawsze i wszędzie, nade wszystko w ziemi, na której Ty się narodziłeś, Książę Pokoju.   4. A Ty, o Maryjo, Dziewico oczekiwania i spełnienia, która strzeżesz tajemnicy Narodzenia, spraw, abyśmy umieli rozpoznawać w Dzieciątku, które tulisz w ramionach, obiecanego Zbawcę, niosącego wszystkim nadzieję i pokój. Razem z Tobą Go adorujemy i pełni nadziei wyznajemy: potrzebujemy Ciebie, Odkupicielu człowieka, który znasz oczekiwania i tęsknoty naszych serc. Przyjdź, Panie, i pozostań z nami! Niech radość Twojego narodzenia dotrze na krańce świata!   Po polsku Ojciec Święty powiedział: «Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel». To radosne orędzie głoszę moim rodakom i życzę, aby było ono dla wszystkich źródłem radości, pokoju i nadziei. Wesołych, błogosławionych świąt!   Źródło: www.vatican.va  

Orędzie Urbi et Orbi na Boże Narodzenie w 2003 r. Read More »

Św. Jan Paweł II – Papież Rodziny

Podczas mszy kanonizacyjnej Jana XXIII i Jana Pawła II Papież Franciszek mówił o tym drugim słowami: „W swojej służbie Ludowi Bożemu Jan Paweł II był papieżem rodziny. Otworzyliśmy drogę rodzin na Synod o rodzinie. Jest to podróż, którą ze swojego miejsca w niebie prowadzi i podtrzymuje Jan Paweł II”. Karol Wojtyła, naznaczony w młodym wieku cierpieniem i stratą własnej rodziny, wyrósł na kapłana, biskupa krakowskiego, biskupa Rzymu, bohatera i świętego na wieki. Przez całą swoją posługę duszpasterską uczył świat o godności, pięknie i świętości życia małżeńskiego i rodzinnego. Św. Jan Paweł II jest jednym z dwóch patronów Światowego Spotkania Rodzin 2015 w Filadelfii. Światowe Spotkanie Rodzin to największe na świecie katolickie zgromadzenie rodzin. Każdy z nich ma motyw, który ożywia i ożywia wydarzenie, jednocześnie dodając głębi znaczenia naszemu zrozumieniu rodzin. Tematem Światowego Spotkania Rodzin – Filadelfia 2015 jest „Miłość jest naszą misją: rodzina w pełni żywa”, podkreślając wpływ miłości i życia rodzin na nasze społeczeństwo. https://www.worldmeeting2015.org https://slmedia.org/

Św. Jan Paweł II – Papież Rodziny Read More »

Święta Matko Odkupiciela, Bramo niebios zawsze otwarta, Gwiazdo morza!

Na zakończenie codziennej Liturgii godzin podnosi się, pośród innych wezwań, wołanie Kościoła skierowane do Maryi:   „Święta Matko Odkupiciela, Bramo niebios zawsze otwarta, Gwiazdo morza! Wspomóż upadły lud, gdy powstać usiłuje. Tyś zrodziła Stwórcę swojego, ku zdumieniu całej natury”! „Ku zdumieniu całej natury”! Te słowa antyfony wyrażają zdziwienie wiary, jakie towarzyszy tajemnicy Bożego rodzicielstwa Maryi. Towarzyszy poniekąd w sercu całego stworzenia, a bezpośrednio — w sercu całego Bożego Ludu, w sercu Kościoła. Jakże niesłychanie daleko poszedł Bóg, Stwórca i Pan wszystkiego, w objawieniu siebie samego człowiekowi! 147 Jakże wyraźnie przekroczył wszelkie granice tego nieskończonego „dystansu”, jaki dzieli Stwórcę od stworzenia! Jeśli pozostaje On sam w sobie niepojęty i niezgłębiony, to tym bardziej niepojęty i niezgłębiony jest w rzeczywistości Wcielenia Słowa, które stało się człowiekiem za sprawą Dziewicy z Nazaretu. Skoro On odwiecznie zamierzył wezwać człowieka do uczestnictwa w „Bożej naturze” (por. 2 P 1, 4) — to można powiedzieć, że zamierzył jego poniekąd „przebóstwienie” według jego uwarunkowań historycznych, tak, że również po grzechu gotów jest „okupić” ten odwieczny zamysł swej miłości „uczłowieczeniem” Syna, współistotnego Ojcu. Całe stworzenie, a bezpośrednio człowiek, nie może wyjść z zadziwienia wobec tego daru, jaki stał się jego udziałem w Duchu Świętym: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał” (J 3 16). Pośrodku tej tajemnicy, pośrodku tego zadziwienia wiary stoi Maryja. Ona, Święta Matka Odkupiciela, pierwsza go doświadczyła: „Tyś zrodziła Stwórcę swojego, ku zdumieniu całej natury”! 52. Słowa tej liturgicznej antyfony wyrażają prawdę „wielkiego przełomu”, jaki dla człowieka sprawiła tajemnica Wcielenia. „Przełom” ten należy do całych jego dziejów — od tego początku, jaki odsłania się w pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju, aż do ostatecznego kresu w perspektywie końca świata, co do którego Jezus nam nie wyjawił „dnia ani godziny” (por. Mt 25, 13). Jest to przełom nieustający i ciągły pomiędzy upadkiem a powstaniem, pomiędzy człowiekiem grzechu a człowiekiem łaski i sprawiedliwości. Liturgia, zwłaszcza adwentowa, staje w punkcie newralgicznym tego przełomu, a zarazem dotyka jego nieustającego „dziś i teraz”, gdy woła: „wspomóż upadły lud, gdy powstać usiłuje”! Słowa te odnoszą się do każdego człowieka, do wspólnot, do narodów i ludów, do pokoleń i epok ludzkiej historii, do naszej epoki, do kończącego się Milenium: „wspomóż, wspomóż upadły lud”! Są to słowa skierowane do Maryi, „Świętej Matki Odkupiciela”, są to słowa skierowane do Chrystusa, który przez Nią wszedł w dzieje ludzkości. Antyfona wznosi się rokrocznie do Maryi, przywołując moment, kiedy dokonał się ów zasadniczy przełom historyczny, który nieodwracalnie trwa: przełom między „upadkiem” a „powstaniem”. Rodzina ludzka dokonała niezwykłych odkryć i osiągnęła zadziwiające wyniki w dziedzinie nauki i techniki, dokonała wielkich dzieł na drodze postępu i cywilizacji, poniekąd przyspieszyła w ostatnich czasach bieg historii — a ten podstawowy, rzec można, „pierworodny” przełom, wciąż i poprzez wszystko towarzyszy dziejom człowieka: wszystkich i każdego. Przełom pomiędzy „upadkiem” a „powstaniem”, pomiędzy śmiercią a życiem. Jest on też nieustającym wyzwaniem ludzkich sumień, wyzwaniem całej dziejowej świadomości człowieka: wyzwaniem do pójścia, na sposób dawny a zawsze nowy, drogą „nieupadania” i drogą „powstawania”, jeśli się upadło. Kiedy Kościół wraz z całą ludzkością przybliża się do granicy tysiącleci, podejmuje ze swej strony z całą wspólnotą wierzących — a zarazem wspólnie z każdym człowiekiem dobrej woli — to odwieczne wyzwanie wyrażone słowami antyfony, które mówią o ludzie upadającym, ale pragnącym powstać, i zwraca się zarazem do Odkupiciela i Jego Matki z wołaniem: „wspomóż”! Kościół widzi bowiem — o tym świadczy powyższa modlitwa — Błogosławioną Bogarodzicę w zbawczej tajemnicy Chrystusa i w swojej własnej tajemnicy; widzi Ją głęboko zakorzenioną w dziejach. ludzkości, w odwiecznym powołaniu człowieka, wedle tych opatrznościowych przeznaczeń, jakie Bóg odwiecznie z nim związał; widzi Ją po macierzyńsku obecną i uczestniczącą w licznych i złożonych sprawach, których pełne jest dzisiaj życie jednostek, rodzin i narodów; widzi Ją jako Wspomożycielkę ludu chrześcijańskiego w nieustannej walce dobra ze złem, aby nie „upaść”, a w razie upadku, aby „powstać”. Pragnę gorąco, aby ku odnowie tego widzenia w sercach wszystkich wierzących posłużyły także rozważania zawarte w niniejszej Encyklice! Jako Biskup Rzymu przesyłam wszystkim, dla których rozważania te są przeznaczone, pocałunek pokoju oraz pozdrowienie i błogosławieństwo w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Amen. W Rzymie, u Św. Piotra, dnia 25 marca 1987 roku, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, w dziewiątym roku mego Pontyfikatu. Jan Paweł II, Papież Papież Jan Paweł II: Enzyklika Redemptoris Mater

Święta Matko Odkupiciela, Bramo niebios zawsze otwarta, Gwiazdo morza! Read More »

Adwent czasem modlitwy o ustanie pandemii

Z czym kojarzy nam się pandemia? Choroba, cierpienie, bezradność, niepewność, strach, gniew, samotność, bunt, niedobre emocje… Wspólnota św. Jana Pawła II w Wiedniu zaprasza wszystkich chętnych, by czas adwentu wykorzystać do wspólnej modlitwy o zakończenie pandemii na świecie. Zachęcamy wszystkich, by każdego dnia adwentu, aż do Świąt Bożego Narodzenia, odmawiać modlitwę Anioł Pański i ofiarować ją Bogu w tej intencji. Prośmy, by ten okres stał się dla nas samych czasem wyciszenia i zadumy, byśmy przygotowali godnie nasze serca na przyjście Pana.   Maranata, przyjdź Panie Jezu! Czekamy, czekamy, czekamy… Św. Janie Pawle II, módl się za nami!

Adwent czasem modlitwy o ustanie pandemii Read More »

Watykan: biskupi zawierzyli przyszłość Europy wstawiennictwu św. Jana Pawła II

Azr (KAI) / Watykan Biskupi biorący udział w jubileuszowym Zebraniu Plenarnym Rady Konferencji Biskupich Europy, zawierzyli przyszłość Starego Kontynentu wstawiennictwu św. Jana Pawła II, modląc się przy jego grobie. Uczestnicy Zebrania Plenarnego CCEE, rozpoczynającego się w Rzymie z okazji 50. rocznicy powstania Rady Konferencji Biskupich Europy, udali się do grobu św.Jana Pawła II w Bazylice Watykańskiej po zakończeniu Mszy św. pod przewodnictwem papieża Franciszka, którą otworzyli czterodniowe obrady. Po odnowieniu wyznania wiary przy grobie św. Piotra, zebrali się w Kaplicy św. Sebastiana, gdzie odmówili modlitwę zawierzenia Europy, ułożoną przez św. Jana Pawła II i zawartą w jego adhortacji apostolskiej “Ecclesia in Europa”. Modlitwę tę, w której Jan Paweł II zawierzał Europę opiece Maryi, odmówili przy grobie św. Jana Pawła II, gdzie umieszczono ikonę Maryi Matki Europy, przygotowaną przez siostry zakonne z Nazaretu z okazji sesji plenarnej CCEE, która odbyła się w 2015 r. w Ziemi Świętej. Polskę na Zebraniu Plenarnym CCEE reprezentował abp Stanisław Gądecki.   Azr (KAI) / Watykan Źródło: niedziela online 2021-09-23 19:43  

Watykan: biskupi zawierzyli przyszłość Europy wstawiennictwu św. Jana Pawła II Read More »

Kard. Stefan Wyszyński: ABC Społecznej Krucjaty Miłości

Papież Jan Paweł II zwracał się publicznie do kard.: „Nie byłoby tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było twojej wiary nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, twojej heroicznej nadziei, twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła” Przypomnijmy sobie zasady postępowania promowane przez przyszłego błogosławionego „ABC Społecznej Krucjaty Miłości”:   1.Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata(siostrę). 2.Myśl dobrze o wszystkich – nie myśl źle o nikim. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego. 3.Mów zawsze życzliwie o drugich – nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi. 4.Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. Uspokajaj i okazuj dobroć. 5.Przebaczaj wszystko, wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy wyciągnij rękę do zgody. 6.Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tobie tak czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co Ty jesteś winien innym. 7.Czynnie współczuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pociechą, radą, pomocą, sercem. 8.Pracuj rzetelnie, bo z owoców twej pracy korzystają inni, jak Ty korzystasz z pracy drugich. 9.Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie. 10.Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.

Kard. Stefan Wyszyński: ABC Społecznej Krucjaty Miłości Read More »

Scroll to Top